Klasa 6: Gotowe scenariusze zajęć wychowawczych. Zainspiruj uczniów!

Ten artykuł to kompleksowe źródło praktycznych materiałów, scenariuszy i inspiracji, stworzone z myślą o wychowawcach klas szóstych. Moim celem jest dostarczenie konkretnych narzędzi, które pomogą w efektywnym prowadzeniu zajęć, odpowiadając na specyficzne potrzeby rozwojowe dwunastolatków i aktualne wyzwania edukacyjne.

Godzina wychowawcza w klasie 6: sprostaj wyzwaniom i zainspiruj uczniów

Uczniowie klasy szóstej to grupa w fascynującym, choć często burzliwym, okresie przejściowym. W wieku około 12 lat mierzą się z wieloma wyzwaniami rozwojowymi, które jako wychowawcy musimy rozumieć i na nie reagować. Obserwuję, że rośnie u nich presja rówieśnicza, pojawiają się pierwsze oznaki dojrzewania, a wraz z nimi trudności z regulacją emocji, co często prowadzi do konfliktów w grupie. Niestety, coraz częściej spotykamy się z problemami związanymi z cyberprzemocą i uzależnieniami od urządzeń cyfrowych. Wielu nauczycieli zwraca również uwagę na trudności uczniów ze skupieniem uwagi i motywacją do nauki. Moim zdaniem, kluczem jest stworzenie środowiska, w którym uczniowie czują się bezpiecznie, są wysłuchani i mają przestrzeń do rozwoju.

, zgodnie z ogólnym programem wychowawczo-profilaktycznym szkoły oraz podstawą programową, mają za zadanie wspierać wszechstronny rozwój ucznia. Oznacza to nie tylko kształtowanie postaw prospołecznych, patriotycznych i obywatelskich, ale także przygotowanie do świadomego podejmowania decyzji. Wierzę, że nasza rola polega na byciu przewodnikiem, który pomaga młodym ludziom zrozumieć świat i siebie samych, wyposażając ich w narzędzia niezbędne do radzenia sobie z wyzwaniami przyszłości.

Współczesna godzina wychowawcza powinna odchodzić od tradycyjnych wykładów na rzecz metod aktywizujących. Z mojego doświadczenia wynika, że budowanie partnerskich relacji i otwarta komunikacja to fundament efektywnej pracy z grupą. Proponuję wykorzystywać różnorodne techniki, które angażują uczniów i pozwalają im być aktywnymi uczestnikami procesu edukacyjnego. Pamiętajmy, że to oni są w centrum uwagi.

• Burza mózgów: Doskonała do generowania pomysłów i rozwiązywania problemów.
• Dyskusja: Uczy argumentacji, słuchania i szacunku dla odmiennych opinii.
• Drama i odgrywanie ról: Pomaga wczuć się w różne sytuacje i perspektywy.
• Praca w grupach: Rozwija umiejętności współpracy i podziału zadań.
• Projekty: Angażuje uczniów w długoterminowe działania, ucząc planowania i realizacji celów.
• Wykorzystanie narzędzi multimedialnych: Uatrakcyjnia zajęcia i odpowiada na potrzeby cyfrowych tubylców.

Fundament na cały rok: integracja i budowanie zespołu klasowego

Początek roku szkolnego to idealny moment na wspólne stworzenie zasad i norm klasowych. Moim zdaniem, kiedy uczniowie uczestniczą w ich formułowaniu, czują się za nie odpowiedzialni, co znacząco wpływa na integrację grupy i przestrzeganie ustalonych reguł. Jako wychowawca, możesz moderować taką dyskusję, zadając pytania naprowadzające i dbając o to, by każdy głos został usłyszany. To buduje poczucie wspólnoty i wzajemnego szacunku.

Oto proste kroki do stworzenia "klasowej konstytucji":

1. Burza mózgów: Poproś uczniów o propozycje zasad, które pomogą im czuć się dobrze i bezpiecznie w klasie.
2. Grupowanie i dyskusja: Wspólnie posegregujcie pomysły, omówcie ich znaczenie i ewentualne konsekwencje.
3. Głosowanie i redagowanie: Wybierzcie najważniejsze zasady, a następnie sformułujcie je jasno i konkretnie.
4. Podpisanie "konstytucji": Niech każdy uczeń i wychowawca podpisze dokument, symbolicznie zobowiązując się do przestrzegania zasad.

Aby pomóc uczniom klasy 6 lepiej się poznać, zbudować zaufanie i wzmocnić więzi, proponuję następujące ćwiczenia integracyjne:

• "Pajęczyna przyjaźni": Uczniowie siedzą w kręgu. Jedna osoba trzyma kłębek włóczki, mówi coś o sobie (np. swoje hobby, ulubiony kolor) i rzuca kłębek do innej osoby, trzymając koniec włóczki. Kontynuują, tworząc sieć. Na koniec dyskutujemy o tym, jak wszyscy jesteśmy ze sobą połączeni.
• "Dwie prawdy i jedno kłamstwo": Każdy uczeń przygotowuje trzy zdania o sobie dwa prawdziwe i jedno fałszywe. Pozostali uczniowie zgadują, które zdanie jest kłamstwem. To świetny sposób na poznanie zaskakujących faktów o kolegach i koleżankach.
• "Moja wizytówka": Uczniowie tworzą wizytówki, na których rysują lub piszą o swoich zainteresowaniach, mocnych stronach, marzeniach i tym, co chcieliby wnieść do klasy. Następnie prezentują je sobie nawzajem.

Konflikty w klasie są naturalną częścią życia grupowego, ale kluczowe jest nauczenie uczniów, jak sobie z nimi radzić w konstruktywny sposób. Jako wychowawca, widzę ogromną wartość w roli mediatora i w uczeniu otwartej komunikacji opartej na szacunku. Warto wprowadzić do zajęć elementy mediacji rówieśniczej, pokazując, jak rozmawiać o problemach bez eskalacji napięć.

• Aktywne słuchanie: Uczmy uczniów, jak słuchać drugiej strony, aby zrozumieć jej perspektywę.
• Wyrażanie uczuć: Zachęcajmy do mówienia o swoich emocjach, używając komunikatów "ja" (np. "Czuję się zraniony, kiedy...").
• Szukanie rozwiązań: Wspólnie z uczniami generujmy różne opcje rozwiązania konfliktu, a następnie wybierzmy te, które są akceptowalne dla wszystkich stron.
• Zasada "fair play": Podkreślajmy, że celem nie jest wygrana, lecz znalezienie kompromisu.

Aby zbudować pozytywną atmosferę w klasie, proponuję warsztaty, których celem będzie wzmocnienie poczucia wspólnoty i wzajemnego zrozumienia. Scenariusz może wyglądać następująco:

• Cel: Budowanie pozytywnej atmosfery w klasie, wzmocnienie wzajemnego szacunku i zrozumienia.
• Aktywności:
  • Rozgrzewka "Co mi się podoba w naszej klasie?": Każdy uczeń mówi jedno zdanie o tym, co ceni w swojej klasie lub w kolegach/koleżankach.
  • Burza mózgów "Klasa moich marzeń": Uczniowie indywidualnie lub w małych grupach zapisują cechy idealnej klasy (np. "gdzie wszyscy się szanują", "gdzie można swobodnie wyrażać swoje zdanie").
  • Dyskusja w grupach: Podzielcie się na mniejsze grupy i omówcie, co każdy z Was może zrobić, aby przybliżyć klasę do tego ideału.
  • Tworzenie plakatu "Nasza idealna klasa": Każda grupa tworzy plakat, który wizualizuje ich pomysły i cele.
  • Podsumowanie: Prezentacja plakatów i wspólne ustalenie 1-2 konkretnych działań, które podejmiecie jako klasa, aby poprawić atmosferę.

Ja i inni: rozwijanie kompetencji społecznych i emocjonalnych

Rozpoznawanie i nazywanie emocji to kluczowa umiejętność, szczególnie dla dwunastolatków, którzy często doświadczają intensywnych uczuć. Moim zdaniem, warto poświęcić czas na rozmowy o tym, co czują i dlaczego. Proste ćwiczenia mogą pomóc im w konstruktywnym wyrażaniu uczuć, unikając agresji czy wycofywania się.

• "Termometr emocji": Uczniowie rysują termometr i zaznaczają na nim, jak intensywnie czują różne emocje (np. radość, złość, smutek). Dyskusja o tym, co wywołuje te emocje i jak sobie z nimi radzić.
• "Koło emocji": Korzystanie z graficznego koła emocji, które pomaga poszerzyć słownictwo związane z uczuciami i zrozumieć ich niuanse.
• "Dokończ zdanie": "Kiedy czuję złość, zazwyczaj...", "Kiedy jestem smutny, pomaga mi...".

Asertywność w wieku 12 lat to niezwykle ważna umiejętność, która pozwala uczniom bronić swoich praw i wyrażać swoje zdanie, jednocześnie szanując innych. Jest kluczowa w sytuacjach takich jak presja rówieśnicza (np. namawianie do czegoś, czego nie chcą robić) czy cyberprzemoc (umiejętność powiedzenia "stop" i zgłoszenia problemu). Rozwijanie tej umiejętności poprzez praktyczne ćwiczenia jest bardzo efektywne.

• Odgrywanie ról: Scenki, w których uczniowie ćwiczą odmawianie, wyrażanie swojego zdania lub proszenie o pomoc w trudnych sytuacjach.
• "Mówię NIE": Analiza różnych sposobów odmawiania w sposób asertywny, bez agresji i poczucia winy.
• "Moje granice": Dyskusja o tym, jakie są nasze granice w relacjach z innymi i jak je komunikować.

Wartość różnorodności w klasie jest nieoceniona. Moim zdaniem, promowanie tolerancji, szacunku dla odmienności i przeciwdziałanie dyskryminacji to fundament budowania atmosfery akceptacji. Zajęcia na ten temat pomagają uczniom zrozumieć, że każdy jest inny i każdy ma prawo do bycia sobą.

• "Mapa różnic": Uczniowie tworzą mapę, na której zaznaczają swoje różnice (np. hobby, pochodzenie, ulubione przedmioty) i podobieństwa. Dyskusja o tym, jak te różnice wzbogacają grupę.
• "Dzień bez stereotypów": Rozmowa o tym, czym są stereotypy i jak wpływają na nasze postrzeganie innych.
• Analiza bajek/filmów: Dyskusja o bohaterach, którzy są "inni" i jak są traktowani przez otoczenie.

Rozwijanie empatii u uczniów klasy 6 jest niezwykle ważne dla budowania zdrowych relacji i zrozumienia świata. Proponuję następujące scenariusze lub pomysły na zajęcia:

• "Wczuj się w buty": Wybierzcie krótką historię (może być fragment książki, artykułu prasowego lub opowiedziana przez Ciebie sytuacja). Po jej wysłuchaniu, poproś uczniów, aby spróbowali opisać, co czułby bohater w danej sytuacji. Następnie, niech zastanowią się, jak oni by się zachowali, będąc na jego miejscu.
• "Co by było, gdyby...?": Przedstaw uczniom hipotetyczną sytuację, np. "Co by było, gdybyś nagle musiał/a zmienić szkołę i zamieszkać w innym mieście, gdzie nikogo nie znasz?". Poproś ich o opisanie swoich uczuć i wyzwań, z jakimi musieliby się zmierzyć.
• "Zrozumieć perspektywę": Podziel klasę na dwie grupy. Przedstaw im prosty konflikt (np. dwójka uczniów kłóci się o piłkę). Jedna grupa ma opisać sytuację z perspektywy jednego ucznia, druga z perspektywy drugiego. Następnie porównajcie te perspektywy i poszukajcie punktów wspólnych.

Bezpieczeństwo przede wszystkim: w świecie realnym i cyfrowym

Cyberprzemoc i hejt w sieci to niestety coraz powszechniejsze zjawiska, które mają poważne konsekwencje dla ofiar i sprawców. Jako wychowawca, czuję się zobowiązany do edukowania uczniów w tym zakresie i wskazywania im, jak reagować. Kluczowe jest, aby wiedzieli, gdzie szukać pomocy.

• Reagowanie na cyberprzemoc: Uczmy uczniów, aby nie odpowiadali na agresywne wiadomości, zapisywali dowody (screeny) i zgłaszali problem zaufanej osobie dorosłej (rodzic, wychowawca, pedagog szkolny).
• Konsekwencje: Rozmawiajmy o prawnych i psychologicznych konsekwencjach cyberprzemocy dla obu stron.
• Gdzie szukać pomocy:
  • Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111
  • Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12
  • Pedagog/psycholog szkolny
  • Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (fdn.pl)

Pojęcie cyfrowej tożsamości jest dla dwunastolatków często abstrakcyjne, dlatego ważne jest, aby uświadomić im, że wszystko, co publikują w internecie, zostawia ślad. Musimy uczulać ich na konsekwencje nieprzemyślanych działań online i uczyć zasad bezpiecznego budowania wizerunku oraz ochrony prywatności.

• Zasada "co raz w sieci, zostaje w sieci": Podkreślajmy, że zdjęć i informacji raz opublikowanych nie da się całkowicie usunąć.
• Ustawienia prywatności: Uczmy, jak konfigurować ustawienia prywatności w mediach społecznościowych, aby kontrolować, kto widzi ich treści.
• Ostrożność w udostępnianiu danych osobowych: Przypominajmy, aby nigdy nie podawać w internecie swojego adresu zamieszkania, numeru telefonu czy innych wrażliwych danych.
• Krytyczne podejście do "znajomych": Uczulajmy na to, by nie akceptowali zaproszeń od nieznajomych.

Zjawisko fake newsów i dezinformacji to prawdziwe wyzwanie w erze cyfrowej. Moim zadaniem jest wyposażenie uczniów w narzędzia do krytycznego myślenia, aby potrafili weryfikować źródła informacji i rozpoznawać manipulacje w sieci. To umiejętność kluczowa dla świadomego obywatela.

• "Detektywi informacji": Przedstaw uczniom kilka nagłówków newsów (prawdziwych i fałszywych) i poproś, aby spróbowali odgadnąć, które są fake newsami, uzasadniając swoją decyzję.
• Weryfikacja źródeł: Uczmy, jak sprawdzać, kto jest autorem informacji, czy strona jest wiarygodna, czy informacja pojawia się w innych źródłach.
• Rozpoznawanie manipulacji: Dyskusja o tym, jak emocje są wykorzystywane w fake newsach i jak odróżnić fakty od opinii.

Oprócz bezpieczeństwa cyfrowego, nie możemy zapominać o podstawowych zasadach bezpieczeństwa w świecie realnym. Regularne przypominanie o nich jest kluczowe, zwłaszcza przed feriami czy wakacjami.

• Bezpieczeństwo w ruchu drogowym: Przypominanie o zasadach przechodzenia przez jezdnię, noszeniu odblasków, bezpiecznej jeździe na rowerze.
• Zasady podczas spędzania wolnego czasu: Rozmowy o bezpiecznych zabawach na podwórku, w lesie, nad wodą.
• "Obcy": Przypominanie o zasadzie ograniczonego zaufania do nieznajomych.
• Pierwsza pomoc: Podstawowe informacje o tym, jak wezwać pomoc i jak zachować się w nagłych wypadkach.

W trosce o siebie: zdrowie fizyczne i psychiczne

Stres u nastolatków to coraz poważniejszy problem, potęgowany przez presję szkolną i rówieśniczą. Jako wychowawca, staram się uczyć uczniów, jak radzić sobie z napięciem. Proste techniki relaksacyjne mogą być dla nich bardzo pomocne i mogą je stosować samodzielnie.

• Ćwiczenia oddechowe: Nauczcie się kilku prostych technik głębokiego oddychania, które pomagają uspokoić umysł i ciało.
• Uważność (mindfulness): Krótkie ćwiczenia skupiające się na chwili obecnej, np. "skanowanie ciała" lub świadome jedzenie.
• Techniki wizualizacji: Poproś uczniów, aby wyobrazili sobie swoje "bezpieczne miejsce" i skupili się na pozytywnych obrazach i odczuciach.
• "5-4-3-2-1": Technika ugruntowania, polegająca na nazwaniu 5 rzeczy, które widzisz, 4 rzeczy, które czujesz, 3 rzeczy, które słyszysz, 2 rzeczy, które wąchasz i 1 rzeczy, którą smakujesz.

do zdrowego stylu życia to coś, co staram się wpajać moim uczniom. Nie chodzi tylko o brak chorób, ale o ogólne dobre samopoczucie. Zbilansowana dieta, odpowiednia ilość snu i regularna aktywność fizyczna (nie tylko lekcje WF!) mają ogromny wpływ na ich samopoczucie, koncentrację i efektywność w nauce. Zachęcam do rozmów o tym, jak te elementy wzajemnie się uzupełniają i jak małe zmiany mogą przynieść duże korzyści.

Uzależnienia behawioralne, zwłaszcza od urządzeń cyfrowych i gier, są niestety coraz bardziej widoczne w tej grupie wiekowej. Ważne jest, aby wychowawcy i rodzice byli świadomi sygnałów ostrzegawczych. Moim zdaniem, otwarta i wspierająca rozmowa o zdrowym korzystaniu z technologii i wyznaczaniu granic jest kluczowa.

• Sygnały ostrzegawcze:
  • Spadek ocen, zaniedbywanie obowiązków szkolnych.
  • Wycofywanie się z kontaktów społecznych, izolacja.
  • Zaburzenia snu, zmęczenie, rozdrażnienie.
  • Agresja lub lęk, gdy dostęp do urządzenia jest ograniczony.
  • Utrata zainteresowania dotychczasowymi hobby.
• Rozmowa o granicach: Wspólne ustalanie zasad korzystania z urządzeń (np. czas, miejsca bez ekranów), bez oceniania i z poszanowaniem potrzeb ucznia.

W trudnych sytuacjach życiowych niezwykle ważne jest, aby uczniowie wiedzieli, gdzie mogą szukać wsparcia. Moim zadaniem jest budowanie zaufania i otwartości w relacji uczeń-wychowawca, aby dzieci czuły się bezpiecznie, dzieląc się swoimi problemami. Pamiętajmy, że nie musimy być ekspertami w każdej dziedzinie, ale musimy wiedzieć, kto może pomóc.

• Pedagog/psycholog szkolny: Pierwszy punkt kontaktu w szkole.
• Zaufany dorosły: Rodzic, dziadek, ciocia, trener ktoś, komu uczeń ufa.
• Telefony zaufania: 116 111 (dla dzieci i młodzieży), 800 12 12 12 (Rzecznik Praw Dziecka).
• Organizacje pozarządowe: Fundacje wspierające dzieci i młodzież w kryzysie.

Droga do dorosłości: planowanie przyszłości i odkrywanie talentów

Zrozumienie własnego stylu uczenia się może znacząco zwiększyć efektywność nauki. Jako wychowawca, staram się pomóc uczniom odkryć, w jaki sposób przyswajają wiedzę najlepiej. Nie ma jednego "dobrego" stylu, każdy jest inny i to jest w porządku.

• Style uczenia się:
  • Wzrokowy: Uczniowie najlepiej zapamiętują, widząc (mapy myśli, schematy, kolory).
  • Słuchowy: Uczą się przez słuchanie (nagrania, dyskusje, czytanie na głos).
  • Kinestetyczny: Potrzebują ruchu i działania (eksperymenty, odgrywanie ról, notatki w ruchu).
• Wskazówki: Po krótkim teście lub dyskusji na temat preferencji, zaproponuj konkretne techniki nauki dostosowane do ich stylu (np. dla wzrokowców: rysowanie, dla słuchowców: powtarzanie na głos, dla kinestetyków: chodzenie podczas nauki).

Pomaganie uczniom klasy 6 w identyfikowaniu ich mocnych stron, zainteresowań i pasji to inwestycja w ich przyszłość. Moim zdaniem, rozwijanie tych obszarów jest kluczowe dla budowania poczucia własnej wartości i stanowi wstęp do orientacji zawodowej. To czas, aby zacząć myśleć o tym, co ich naprawdę cieszy i w czym są dobrzy.

• "Moje supermoce": Uczniowie wypisują swoje mocne strony, talenty, rzeczy, które lubią robić i w których czują się pewnie.
• "Drzewo marzeń": Rysują drzewo, na którym zapisują swoje marzenia, pasje i cele.
• Prezentacje "Moje hobby": Krótkie prezentacje na temat swoich zainteresowań, dzielenie się pasjami z klasą.

Zajęcia z preorientacji zawodowej dla klasy 6 nie muszą być poważne i nudne. Mogą być inspirującą podróżą w świat zawodów, pomagającą poszerzyć horyzonty i zrozumieć, że przyszłość jest pełna możliwości.

• Burza mózgów "Zawody przyszłości": Dyskusja o tym, jakie zawody mogą być popularne za 10-15 lat i dlaczego.
• "Gość w klasie": Zaproszenie rodzica lub innej osoby z ciekawym zawodem, która opowie o swojej pracy.
• "Jeden dzień z życia...": Uczniowie przygotowują krótkie prezentacje o wybranym zawodzie, opisując typowy dzień pracy.
• Dyskusja "Jakie umiejętności?": Rozmowa o tym, jakie umiejętności są potrzebne w różnych zawodach (np. kreatywność dla grafika, precyzja dla chirurga).

Idea wolontariatu i pomagania innym to wspaniały sposób na rozwijanie postaw prospołecznych i poczucia wpływu na otoczenie. Nawet proste akcje mogą sprawić, że uczniowie klasy 6 poczują się ważni i potrzebni.

• "Pomagamy zwierzętom": Zbiórka karmy lub koców dla lokalnego schroniska.
• "Sprzątanie świata": Udział w akcji sprzątania terenu wokół szkoły lub lokalnego parku.
• "Kartka dla seniora": Przygotowanie kartek świątecznych lub okolicznościowych dla podopiecznych domów opieki.
• "Młodzi czytelnicy": Czytanie bajek młodszym klasom w świetlicy.

Kształtowanie postaw: wartości, patriotyzm i kultura

Omówienie najważniejszych praw i obowiązków ucznia to podstawa świadomego funkcjonowania w społeczności szkolnej. Uważam, że uczniowie powinni rozumieć, że ich prawa idą w parze z obowiązkami i odpowiedzialnością za swoje działania. To buduje poczucie przynależności i szacunku dla zasad.

• Prawa ucznia: Prawo do nauki, do wyrażania własnego zdania, do szacunku, do bezpieczeństwa.
• Obowiązki ucznia: Obowiązek nauki, przestrzegania zasad, szanowania innych, dbania o mienie szkolne.
• "Statut w pigułce": Wspólne omówienie najważniejszych punktów statutu szkoły w przystępny sposób.

Zajęcia dotyczące symboli narodowych i lokalnego patriotyzmu to doskonała okazja do pielęgnowania tożsamości. Zachęcam do dyskusji na temat tego, co dla uczniów znaczy bycie Polakiem i jak mogą pielęgnować lokalne tradycje i historię. To buduje poczucie dumy i przynależności.

• "Co to znaczy być Polakiem?": Burza mózgów na temat cech, wartości i tradycji związanych z polskością.
• "Moja mała ojczyzna": Odkrywanie historii i ciekawostek związanych z ich miejscowością lub regionem.
• "Symbole narodowe w piosence": Analiza tekstów piosenek patriotycznych, dyskusja o ich znaczeniu.
• "Dzień barw narodowych": Stworzenie klasowego projektu lub dekoracji z okazji świąt narodowych.

Podstawowe zasady savoir-vivre'u są niezbędne w codziennych relacjach, zarówno w szkole, w domu, jak i w miejscach publicznych, a także w internecie. Uważam, że uczenie dobrych manier to inwestycja w przyszłość, która ułatwi uczniom funkcjonowanie w społeczeństwie.

• Powitanie i pożegnanie: Jak grzecznie się witać i żegnać z dorosłymi i rówieśnikami.
• Kultura słowa: Używanie zwrotów "proszę", "dziękuję", "przepraszam".
• Zachowanie przy stole: Podstawowe zasady jedzenia i picia.
• Kultura w internecie (netykieta): Szacunek w komunikacji online, unikanie hejtu, dbanie o język.
• Zachowanie w miejscach publicznych: Cisza w kinie, ustępowanie miejsca starszym.

Zakończenie roku szkolnego to idealny moment na refleksję i podsumowanie. Proponuję scenariusz zajęć, który pozwoli uczniom spojrzeć wstecz na swoje osiągnięcia i wyciągnąć wnioski z trudności, a także zaplanować cele na przyszłość.

• "Koło sukcesów": Każdy uczeń dzieli się jednym swoim sukcesem z tego roku szkolnego (szkolnym, osobistym, społecznym).
• "Lekcje na przyszłość": Dyskusja o tym, czego nauczyliśmy się z trudności i wyzwań.
• "List do siebie z przyszłości": Uczniowie piszą list do siebie, który otworzą za rok, opisując swoje cele i marzenia na kolejny rok.
• "Podziękowania": Czas na podziękowania dla kolegów, koleżanek i nauczycieli za wsparcie i wspólną pracę.
• "Nasza klasa za rok": Burza mózgów na temat tego, co chcielibyśmy poprawić lub rozwijać w naszej klasie w przyszłym roku.